ابزارهای آماده معمولاً سریع‌تر راه‌اندازی می‌شوند و برای نیازهای استاندارد پاسخ خوبی دارند. مسئله از جایی شروع می‌شود که کسب‌وکار مجبور شود فرآیند ارزشمند خود را با محدودیت ابزار تطبیق دهد.
اول مشخص کنید ابزار آماده چه چیزی را حل می‌کند
نیازها را به دو گروه تقسیم کنید: استاندارد و متمایزکننده. ممکن است بخش بزرگی از کار با ابزار آماده انجام شود و فقط ماژول یا اتصال ضروری به‌صورت اختصاصی توسعه یابد.
پنج نشانه نیاز به سامانه اختصاصی
۱. فرآیند اصلی شما با راهکار عمومی هماهنگ نیست
اگر برای انجام کار واقعی دائماً به اکسل، پیام‌رسان و راه‌حل دستی نیاز دارید، Workflow موجود با کسب‌وکار شما هماهنگ نشده است.
۲. اتصال سیستم‌ها به کار دستی وابسته است
ثبت چندباره اطلاعات در سایت، CRM و حسابداری خطا ایجاد می‌کند. API و یکپارچه‌سازی می‌تواند مسیر را کوتاه کند.
۳. نقش‌ها و سطح دسترسی پیچیده‌اند
پرتال مشتریان، نمایندگان، مدیران و همکاران هرکدام به داده و اقدام متفاوت نیاز دارند؛ نیازی که تنظیمات محدود ابزار عمومی همیشه پوشش نمی‌دهد.
۴. گزارش‌های موردنیاز در دسترس نیستند
اگر مدیران بدون داده کافی تصمیم می‌گیرند، داشبورد متناسب با شاخص‌های واقعی کسب‌وکار ارزش زیادی خواهد داشت.
۵. هزینه دورزدن محدودیت‌ها رو به افزایش است
افزونه‌های متعدد، فرآیند دستی و اشتراک‌های پراکنده، هزینه مالی، زمان تیم و ریسک خطا را افزایش می‌دهند.
توسعه اختصاصی از کجا شروع می‌شود؟
از کدنویسی نه؛ از شناخت کاربران، فرآیندها، داده‌ها و اولویت‌ها. سپس یک نسخه اولیه تعریف می‌شود که مهم‌ترین مسئله را حل کند. طراحی UX، معماری فنی، توسعه، تست و برنامه رشد مراحل بعدی‌اند.
نسخه اول را کوچک و قابل سنجش نگه دارید
سامانه بزرگ‌تر لزوماً بهتر نیست. نسخه اول باید متمرکز بر ارزش اصلی، قابل استفاده و قابل اندازه‌گیری باشد. قابلیت‌های کم‌اولویت پس از بازخورد کاربران اضافه می‌شوند.
جمع‌بندی
هدف توسعه اختصاصی، اختصاصی‌بودن نیست؛ هدف انتخاب راهکار درست برای مسئله درست است. اگر ابزار آماده پاسخ‌گوست، از آن استفاده کنید؛ اگر فرآیند کلیدی‌تان را محدود می‌کند، زمان بررسی یک سامانه متناسب رسیده است.
0 نظر درباره این مقاله
دیدگاه یا پرسش خود را بنویسید؛ پس از بررسی نمایش داده می‌شود.